مؤلف سپس دوازده مقدمه در علوم قرآن است كه اين مقدمات بحثهاى گران قدرى دربردارد و آنها عبارتند از : بحثى در تمسك به قرآن و فضيلت آن ؛ بحثى در علم قرآن‌كه تمامى آن علم ؛ نزد اهل بيت ( ع ) است ؛ بحثى كه تمامى قرآن در حق خاندان عصمت و نبوت ( ع ) و شيعيان و پيروان آنها و در مذمت دشمنان اهل بيت ( ع ) است ؛ گفتارى در معانى وجوه آيات قرآن و تحقيق در متشابهات و تأويل آيات ؛ بحثى در نهى و منع تفسير آيات قرآن به رأى و سرّ نهى آن ؛ گفتارى در جمع و گردآورى قرآن و عدم تحريف و زياده يا نقصان و تأويل آيات آن ؛ گفتار اينكه قرآن مبين براى تمامى امور دنيوى و اخروى است ؛ گفتارى در اقسام آيات و بطون و كيفيت تأويل و انواع لغات و قراءآت معتبر ؛ گفتارى در شأن نزول قرآن و تحقيق آن ؛ گفتارى در تمثل قرآن به اهل خود در روز قيامت و شفاعت قرآن از آنان و ثواب حفظ و تلاوت آن ؛ گفتارى در آداب تلاوت قرآن ؛ گفتارى در اصطلاحات و كيفيت تفسير آن . نسخه‌هاى خطى اين تفسير بسيار است نفيس‌ترين نسخه مورخهء 1078 ق از مخطوطات كتابخانهء كاتب اين سطور در قزوين و سى نسخه در كتابخانهء مركزى آستان قدس رضوى ( شمارهء 11140 ) و هفت نسخه در كتابخانهء مرعشى قم موجود است . اين تفسير براى نخستين بار در 1266 ق در تهران به قطع رحلى در 680 صفحه چاپ سنگى گرديده سپس به دفعات در تهران و تبريز و بمبئى چاپ سنگى شده است و در سال 1402 ق توسط مؤسسهء اعلمى بيروت در پنج مجلد به قطع وزيرى طبع گرديده است و مجدد در مشهد افست شده است . ملا محسن فيض كاشانى داراى تأليفات ديگرى است بدين شرح : 1 ) تفسير اصفى ، كه در يك جلد و به زبان عربى و شيوهء روائى است و تفسير وسيط اوست كه تلخيص الصافى تفسير كبير اوست . نسخه‌هائى از اين تفسير در دست است .